GR FR DE ES EN
30.9 C
Athens

Εφημερίδα - Ανθρώπινα Νέα ©

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021

Διαχείριση

Διαβάστε ακόμη

Η πολιτική διαχείρισης των συνόρων της ΕΕ χρειάστηκε να προσαρμοστεί σε σημαντικές εξελίξεις, όπως η άνευ προηγουμένου άφιξη προσφύγων και παράτυπων μεταναστών, και από τα μέσα του 2015 έχουν έρθει στο φως μια σειρά ελλείψεων στις πολιτικές της ΕΕ για τα εξωτερικά σύνορα και τη μετανάστευση. Οι προκλήσεις που συνδέονται με την αύξηση των μικτών μεταναστευτικών ροών προς την ΕΕ, την πανδημία COVID-19 και τις αυξημένες ανησυχίες για την ασφάλεια έχουν προκαλέσει μια νέα περίοδο δραστηριότητας στην προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, η οποία έχει επίσης αντίκτυπο στα εσωτερικά σύνορά της.

Νομική βάση
Άρθρο 3.2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ).

Τα άρθρα 67 και 77 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Στόχοι
Ένας ενιαίος χώρος χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα – ο χώρος Σένγκεν – απαιτεί επίσης κοινή πολιτική για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων. Το άρθρο 3.2 της ΣΕΕ ζητεί «κατάλληλα μέτρα όσον αφορά τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα». Ως εκ τούτου, η ΕΕ έχει ως στόχο τη θέσπιση κοινών προτύπων για τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορά της και τη σταδιακή εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου συστήματος για τη διαχείρισή τους.

Επιτεύγματα
Το πρώτο βήμα προς μια κοινή πολιτική διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιουνίου 1985, όταν πέντε από τα δέκα τότε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας υπέγραψαν μια διεθνή συνθήκη, τη λεγόμενη συμφωνία Σένγκεν, κοντά στη λουξεμβουργιανή παραμεθόρια πόλη Σένγκεν, η οποία συμπληρώθηκε πέντε χρόνια αργότερα από τη σύμβαση για την εφαρμογή της συμφωνίας Σένγκεν[1]. Ο χώρος Σένγκεν, η ζώνη χωρίς σύνορα που δημιουργείται από το κεκτημένο του Σένγκεν (όπως είναι συλλογικά γνωστές οι συμφωνίες και οι κανόνες), αποτελείται επί του παρόντος από 26 ευρωπαϊκές χώρες[2].

Το κεκτημένο για τα εξωτερικά σύνορα του Σένγκεν

Το σημερινό κεκτημένο για τα εξωτερικά σύνορα του Σένγκεν βασίζεται στο αρχικό κεκτημένο που ενσωματώθηκε στη έννομη τάξη της ΕΕ με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ (1.1.3). Οι κανόνες του μπορούν να βρεθούν σε ένα ευρύ φάσμα μέτρων, τα οποία μπορούν να χωριστούν σε πέντε θέματα:

1. Ο κώδικας συνόρων Σένγκεν

Ο κώδικας συνόρων Σένγκεν[3] είναι ο κεντρικός πυλώνας της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων. Θεσπίζει κανόνες για τις διελεύσεις των εξωτερικών συνόρων και τους όρους που διέπουν την προσωρινή επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα. Υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διενεργούν συστηματικούς ελέγχους σε σχέση με τις σχετικές βάσεις δεδομένων για όλα τα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της ΕΕ (δηλαδή των πολιτών της ΕΕ και των μελών των οικογενειών τους που δεν είναι πολίτες της ΕΕ) όταν διασχίζουν τα εξωτερικά σύνορα. Οι βάσεις δεδομένων που χρησιμοποιούνται για ελέγχους περιλαμβάνουν το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (SIS) και τη βάση δεδομένων της Ιντερπόλ για κλεμμένα και απολεσθέντα ταξιδιωτικά έγγραφα (SLTD). Οι υποχρεώσεις αυτές ισχύουν σε όλα τα εξωτερικά σύνορα (αέρος, θάλασσας και ξηράς), τόσο για την είσοδο όσο και για την έξοδο. Ο μηχανισμός αξιολόγησης Σένγκεν, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. Ο μηχανισμός αυτός αποσκοπούσε στην εξέταση όλων των συνιστωσών του κεκτημένουτου Σένγκεν , μεταξύ των οποίων η επανεξέταση και η αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, καθώς και όλων των σχετικών νόμων και πράξεων. Ο μηχανισμός δίνει ιδιαίτερη προσοχή στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Οι αξιολογήσεις μπορούν επίσης να καλύπτουν συναφή μέτρα που αφορούν τα εξωτερικά σύνορα, την πολιτική θεωρήσεων, την αστυνομική και δικαστική συνεργασία (για ποινικά ζητήματα), το SIS και την προστασία των δεδομένων.

2. Το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS)

Το SIS είναι ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών και βάση δεδομένων που συμβάλλει στη διασφάλιση της διεθνούς ασφάλειας στον χώρο Σένγκεν, όπου δεν υπάρχουν έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα. Είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και αποτελεσματικό σύστημα ΤΠ της ΕΕ στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (AFSJ) (4.2.1). Οι αρχές σε ολόκληρη την ΕΕ χρησιμοποιούν το SIS για να εισάγουν ή να συμβουλεύονται καταχωρίσεις για καταζητούμενους ή αγνοούμενους και αντικείμενα. Περιέχει πάνω από 80 εκατομμύρια καταχωρίσεις και οι αρχές τη συμβουλεύτηκαν πάνω από 5 δισεκατομμύρια φορές το 2017, με περισσότερα από 240 000 χτυπήματα για ξένες καταχωρίσεις (καταχωρίσεις που εκδόθηκαν από άλλη χώρα). Το SIS ενισχύθηκε πρόσφατα από επικαιροποιημένους κανόνες που θα αντιμετωπίσουν πιθανά κενά στο σύστημα και θα εισαγάγει διάφορες ουσιώδεις αλλαγές στους τύπους καταχωρίσεων.

Μετά την πιο πρόσφατη μεταρρύθμιση του 2018, το πεδίο εφαρμογής του SIS ορίζεται πλέον σε τρεις νομικές πράξεις, οι οποίες λαμβάνουν τη μορφή τριών ξεχωριστών κανονισμών (αντικατάσταση του SIS II):

Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις[5];
Συνοριακοί έλεγχοι[6];
Η επιστροφή παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών[7].
Οι τρεις αυτοί κανονισμοί δημιουργούν κατηγορίες καταχωρίσεων στο σύστημα, όπως για άγνωστους υπόπτους ή καταζητούμενους, προληπτικές καταχωρίσεις για παιδιά που διατρέχουν κίνδυνο γονικής απαγωγής, με σκοπό την επιστροφή και καταχώριση σχετικά με αποφάσεις επιστροφής που εκδίδονται σε παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών.

3. Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας: Σύνορα και Θεωρήσεις (ISF)

Δεν έχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ εξωτερικά σύνορα και δεν επηρεάζονται όλα εξίσου από τις ροές διασυνοριακής κυκλοφορίας. Ως εκ τούτου, η ΕΕ διαθέτει κονδύλια για να προσπαθήσει να αντισταθμίσει μέρος του κόστους για τα κράτη μέλη των οποίων τα σύνορα είναι επίσης τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Αυτός ο μηχανισμός επιμερισμού των βαρών δημιουργήθηκε με χρηματοδότηση συνολικού ύψους 3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ για την επταετή περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού 2014-2020. Ο κύριος στόχος του ISF είναι να συμβάλει στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας στην Ένωση, διευκολύνοντας παράλληλα τα νόμιμα ταξίδια. Δικαιούχοι των προγραμμάτων που υλοποιούνται στο πλαίσιο αυτού του ταμείου μπορούν να είναι οι κρατικές και ομοσπονδιακές αρχές, οι τοπικοί δημόσιοι φορείς, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι εταιρείες ιδιωτικού και δημόσιου δικαίου και οι εκπαιδευτικοί και ερευνητικοί οργανισμοί.

4. Το σύστημα εισόδου/εξόδου (ΣΕΕ)

Το σύστημα εισόδου/εξόδου (ΣΕΕ)[8] είναι ένα σύστημα πληροφοριών που επιταχύνει και ενισχύει τους συνοριακούς ελέγχους για υπηκόους τρίτων χωρών που ταξιδεύουν στην ΕΕ. Το ΣΕΕ αντικαθιστά τη χειροκίνητη σφράγιση διαβατηρίων στα σύνορα με ηλεκτρονική εγγραφή στη βάση δεδομένων.

Οι κύριοι στόχοι του ΣΕΕ είναι:

Μείωση των χρόνων συνοριακού ελέγχου και βελτίωση της ποιότητας των συνοριακών ελέγχων με τον αυτόματο υπολογισμό της επιτρεπόμενης διαμονής για κάθε ταξιδιώτη·
Εξασφάλιση συστηματικού και αξιόπιστου προσδιορισμού των υπεράμετρων·
Ενίσχυση της εσωτερικής ασφάλειας και παροχή βοήθειας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, επιτρέποντας στις αρχές επιβολής του νόμου να έχουν πρόσβαση στα αρχεία ταξιδιωτικού ιστορικού.
Η πρόσβαση στο ΣΕΕ παρέχεται στις εθνικές αρχές επιβολής του νόμου και στην Ευρωπόλ, αλλά όχι στις αρχές ασύλου. Προβλέπεται η δυνατότητα διαβίβασης δεδομένων για σκοπούς επιβολής του νόμου ή επιστροφής σε τρίτες χώρες και κράτη μέλη της ΕΕ που δεν συμμετέχουν στο ΣΕΕ, αλλά υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Το ΣΕΕ θα καταγράφει τα δεδομένα των ταξιδιωτών (όνομα, είδος ταξιδιωτικού εγγράφου, δακτυλικά αποτυπώματα, οπτική εικόνα και την ημερομηνία και τον τόπο εισόδου και εξόδου) κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων Σένγκεν. Θα χρησιμοποιηθεί για όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών, τόσο για εκείνους που χρειάζονται θεώρηση όσο και για εκείνους που απαλλάσσονται. Θα χρησιμοποιηθεί επίσης από τις προξενικές και συνοριακές αρχές.

5. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex)

Η Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή (EBCG) είναι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (EBCGA/Frontex) και οι εθνικές αρχές μαζί[9].

Η EBCG άρχισε να λειτουργεί τον Οκτώβριο του 2016. Αυτός ο αποκεντρωμένος οργανισμός είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και, από κοινού με τα κράτη μέλη, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση ενδεχόμενων απειλών για την ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ. Για μερικά χρόνια πριν από το 2015, το Κοινοβούλιο είχε ζητήσει να ενισχυθεί ο ρόλος του Frontex προκειμένου να αυξηθεί η ικανότητά του να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις μεταβαλλόμενες μεταναστευτικές ροές. Για παράδειγμα, στο ψήφισμά του της 2ας Απριλίου 2014 σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση του προγράμματος της Στοκχόλμης[10], το Κοινοβούλιο ζήτησε από τους ευρωπαίους συνοριοφύλακες να φυλάσσουν τα σύνορα Σένγκεν. Στα συμπεράσματά του του Οκτωβρίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέφρασε επίσης την υποστήριξή του για τη «σταδιακή δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων». Το Κοινοβούλιο επιμένει ότι οι νέες εξουσίες παρέμβασης του οργανισμού θα ενεργοποιηθούν με απόφαση των κρατών μελών στο Συμβούλιο και όχι με απόφαση της Επιτροπής, όπως είχε αρχικά προταθεί. Ο κανονισμός επεκτείνει το πεδίο των δραστηριοτήτων της EBCGA/Frontex ώστε να περιλαμβάνει ενισχυμένη στήριξη προς τα κράτη μέλη στον τομέα της διαχείρισης της μετανάστευσης, της καταπολέμησης του διασυνοριακού εγκλήματος και των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης. Προβλέπει μεγαλύτερο ρόλο για τον Frontex όσον αφορά την επιστροφή των μεταναστών στις χώρες καταγωγής τους, ενεργώντας σύμφωνα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές. Βάσει πρότασης της Επιτροπής, το Συμβούλιο μπορεί να ζητήσει από τον οργανισμό να παρέμβει και να συνδράμει τα κράτη μέλη σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Αυτό συμβαίνει όταν:

Ένα κράτος μέλος δεν συμμορφώνεται (εντός καθορισμένης προθεσμίας) με δεσμευτική απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού για την αντιμετώπιση τρωτών σημείων στη διαχείριση των συνόρων του· και
Υπάρχει ειδική και δυσανάλογη πίεση στα εξωτερικά σύνορα που θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία του χώρου Σένγκεν. Εάν ένα κράτος μέλος αντιταχθεί σε απόφαση του Συμβουλίου για παροχή βοήθειας, οι άλλες χώρες της ΕΕ μπορούν να επαναφέρουν προσωρινά τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα.
Τον Νοέμβριο του 2019, ο οργανισμός ενισχύθηκε με νέα εντολή και τα δικά του μέσα και εξουσίες για την προστασία των εξωτερικών συνόρων, την αποτελεσματικότερη εκτέλεση των επιστροφών και τη συνεργασία με τρίτες χώρες[11]. Το επίκεντρο αυτής της ενισχυμένης υπηρεσίας θα είναι ένα μόνιμο σώμα 10 000 συνοριοφυλάκων με εκτελεστικές εξουσίες για την υποστήριξη των κρατών μελών ανά πάσα στιγμή. Θα έχει επίσης ισχυρότερη εντολή για τις επιστροφές και θα συνεργάζεται στενότερα με τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται εκτός της άμεσης γειτονίας της ΕΕ. Το μόνιμο σώμα της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία το 2021 και θα φθάσει στην πλήρη χωρητικότητά του των 10 000 συνοριοφυλάκων μέχρι το 2024.

Εξελίξεις στη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ

Ο ρυθμός των αλλαγών έχει αυξηθεί με τις μεγάλης κλίμακας απώλειες ζωών στη Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την τεράστια εισροή προσφύγων και μεταναστών από τον Σεπτέμβριο του 2015.

Πριν από την προσφυγική κρίση, μόνο τρεις χώρες είχαν καταφύγει στην ανέγερση περιφράξεων στα εξωτερικά σύνορα για να εμποδίσουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να φτάσουν στα εδάφη τους: η Ισπανία (οικοδομικές εργασίες που ολοκληρώθηκαν το 2005, παρατάθηκαν το 2009), η Ελλάδα (ολοκληρώθηκε το 2012) και η Βουλγαρία (ως απάντηση στην Ελλάδα, ολοκληρώθηκε το 2014). Σε αντίθεση με το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κώδικα συνόρων Σένγκεν, το οποίο ορίζει ότι «η είσοδος μπορεί να απορριφθεί μόνο με τεκμηριωμένη απόφαση στην οποία αναφέρονται οι ακριβείς λόγοι της άρνησης», ολοένα και περισσότεροι κράτη μέλη άρχισαν σταδιακά να χτίζουν συνοριακούς τοίχους ή φράχτες με σκοπό να εμποδίζουν αδιακρίτως την πρόσβαση μεταναστών και αιτούντων άσυλο στα εθνικά τους εδάφη. Επιπλέον, χωρίς ρητούς κανόνες της ΕΕ σχετικά με την ανέγερση περιφράξεων στα εξωτερικά σύνορα Σένγκεν, τα κράτη μέλη έχουν επίσης θέσει εμπόδια με τρίτες χώρες (ιδίως το Μαρόκο και τη Ρωσία), συμπεριλαμβανομένων των προενταξιακών υποψηφίων (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, Σερβία και Τουρκία) και μιας υποψήφιας χώρας Σένγκεν της ΕΕ, της Κροατίας. Έχουν επίσης κατασκευαστεί φράχτες εντός του χώρου Σένγκεν, όπως ο φράκτης μεταξύ Αυστρίας και Σλοβενίας, ενώ οι ισπανικές πρακτικές στη Μελίγια έχουν τεθεί υπό έλεγχο από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο.

1. Ευρωπαϊκό Σύστημα Ταξιδιωτικών Πληροφοριών και Αδειών (ETIAS)

Τον Σεπτέμβριο του 2018 θεσπίστηκε το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ταξιδιωτικών Πληροφοριών και Αδειών (ETIAS).

Σκοπός αυτού του κεντρικού συστήματος πληροφοριών είναι η συλλογή πληροφοριών σχετικά με υπηκόους τρίτων χωρών που δεν χρειάζονται θεώρηση για να εισέλθουν στον χώρο Σένγκεν και ο εντοπισμός πιθανών κινδύνων για την ασφάλεια ή την παράτυπη μετανάστευση. Η βάση δεδομένων θα διενεργεί εκ των προτέρων ελέγχους στους ταξιδιώτες που απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης και θα τους αρνείται την άδεια ταξιδίου εάν θεωρούνται επικίνδυνοι. Η βάση δεδομένων θα είναι παρόμοια με τα υφιστάμενα συστήματα που έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή, για παράδειγμα στις ΗΠΑ (ESTA), τον Καναδά και την Αυστραλία, μεταξύ άλλων.

Τα πλεονεκτήματα του ETIAS περιλαμβάνουν μειωμένες καθυστερήσεις στα σύνορα, βελτιωμένη εσωτερική ασφάλεια, καλύτερη πρόληψη της παράνομης μετανάστευσης και μειωμένους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Αν και το σύστημα θα διενεργεί προηγούμενους ελέγχους, η τελική απόφαση για τη χορήγηση ή την άρνηση εισόδου, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το πρόσωπο διαθέτει έγκυρη άδεια ταξιδίου, θα λαμβάνεται από τους εθνικούς συνοριοφύλακες που διενεργούν τους συνοριακούς ελέγχους, ενεργώντας σύμφωνα με τους κανόνες του κώδικα συνόρων Σένγκεν. Το ETIAS έχει τρεις κύριες λειτουργίες:

Επαλήθευση των πληροφοριών που υποβάλλονται επιγραμμικά από υπηκόους τρίτων χωρών που απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης πριν από το ταξίδι τους στην ΕΕ·
Επεξεργασία αιτήσεων με έλεγχο τους με άλλα συστήματα πληροφοριών (όπως το SIS, το VIS, η βάση δεδομένων της Ευρωπόλ, η βάση δεδομένων της Ιντερπόλ, το ΣΕΕ και το Eurodac, η ευρωπαϊκή βάση δεδομένων για τη φαρμακοσκοπία για το άσυλο που επιτρέπει τη σύγκριση των συνόλων δεδομένων δακτυλικών αποτυπωμάτων)·
Έκδοση αδειών ταξιδίου σε περιπτώσεις όπου δεν εντοπίζονται κρούσματα ή στοιχεία που απαιτούν περαιτέρω ανάλυση.
Οι άδειες ταξιδίου θα πρέπει να λαμβάνονται μέσα σε λίγα λεπτά. Τον Ιούνιο του 2017, το Συμβούλιο αποφάσισε να χωρίσει την πρόταση σε δύο διακριτές νομικές πράξεις[12], επειδή η νομική βάση της πρότασης (Σένγκεν) δεν μπορούσε να καλύψει τροποποιήσεις του κανονισμού Ευρωπόλ. Το ETIAS θα αναπτυχθεί από τον οργανισμό eu-LISA και θα τεθεί σε λειτουργία το 2021.

2. eu-LISA

Το eu-LISA, που ιδρύθηκε το 2011, είναι υπεύθυνο για τη λειτουργική διαχείριση τριών κεντρικών συστημάτων πληροφοριών της ΕΕ: sis, VIS και Eurodac[13]. Ο ρόλος της είναι να εφαρμόσει τη νέα αρχιτεκτονική ΤΠ στον τομέα της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων. Τον Νοέμβριο του 2019, αναθεωρήθηκε η εντολή του eu-LISA και αναπτύχθηκε περαιτέρω η ικανότητα του οργανισμού να συμβάλλει στη διαχείριση των συνόρων, στη συνεργασία για την επιβολή του νόμου και στη διαχείριση της μετανάστευσης στην ΕΕ.

3. Διαλειτουργικότητα μεταξύ των συστημάτων πληροφοριών της ΕΕ στον τομέα των συνόρων

Η ΕΕ αναπτύσσει κεντρικά συστήματα πληροφορικής μεγάλης κλίμακας (SIS, VIS, Eurodac, ΣΕΕ και ETIAS) για τη συλλογή, επεξεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών ζωτικής σημασίας για τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας, καθώς και για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων και της μετανάστευσης. Από το 2019, τα εν λόγω συστήματα πληροφοριών είναι διαλειτουργικά σε επίπεδο ΕΕ, δηλαδή σε θέση να ανταλλάσσουν και να ανταλλάσσουν δεδομένα, ώστε οι αρχές να διαθέτουν όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται, όποτε και όπου τις χρειάζονται. Ως διαλειτουργικότητα νοείται η ικανότητα των συστημάτων πληροφορικής να ανταλλάσσουν πληροφορίες και γνώσεις, ώστε να αποφεύγονται κενά στις πληροφορίες που προκαλούνται από την πολυπλοκότητα και τον κατακερματισμό των συστημάτων αυτών[14].

Οι δύο ισχύοντες κανονισμοί επιτρέπουν στα συστήματα να αλληλοσυμπληρώνονται, να διευκολύνουν την ορθή ταυτοποίηση των προσώπων και να συμβάλλουν στην καταπολέμηση της απάτης όσον αφορά την ταυτότητα. Δεν τροποποιούν τα δικαιώματα πρόσβασης, όπως ορίζονται στη νομική βάση για κάθε ευρωπαϊκό σύστημα πληροφοριών, αλλά θεσπίζουν:

Μια ευρωπαϊκή πύλη αναζήτησης, η οποία θα επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να αναζητούν ταυτόχρονα πολλαπλά συστήματα πληροφοριών, χρησιμοποιώντας τόσο βιογραφικά όσο και βιομετρικά δεδομένα·
κοινή υπηρεσία βιομετρικής αντιστοίχισης, η οποία θα επέτρεπε την αναζήτηση και τη σύγκριση βιομετρικών δεδομένων (δακτυλικών αποτυπωμάτων και εικόνων προσώπου) από διάφορα συστήματα·
Κοινό αποθετήριο ταυτότητας, το οποίο θα περιέχει τα βιογραφικά και βιομετρικά δεδομένα υπηκόων τρίτων χωρών που είναι επί του παρόντος αποθηκευμένα σε διάφορα συστήματα πληροφοριών της ΕΕ·
Πολλαπλός ανιχνευτής ταυτότητας, ο οποίος ελέγχει κατά πόσον τα δεδομένα βιογραφικής ταυτότητας που περιέχονται στην αναζήτηση υπάρχουν σε άλλα συστήματα, ώστε να καθίσταται δυνατός ο εντοπισμός πολλαπλών ταυτοτήτων που συνδέονται με το ίδιο σύνολο βιομετρικών δεδομένων.
4. Η πανδημία COVID-19 του 2020

Οι περιορισμοί στις διεθνείς και ενδοενωσιακές μετακινήσεις προσώπων έχουν καταστεί μία από τις πιο ορατές πολιτικές απαντήσεις στην πανδημία του κορονοϊού από τις αρχές Μαρτίου 2020 και μετά. Αρκετά κράτη μέλη της ΕΕ έκλεισαν τις διεθνείς επιβατικές μεταφορές και στη συνέχεια συνέχισαν με πρόσθετους διεθνείς ταξιδιωτικούς περιορισμούς της ΕΕ που συνεπάγονται το μερικό κλείσιμο των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και τον περιορισμό της εισόδου στην ΕΕ από τρίτες χώρες[15].

Ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Στο παρελθόν, το Κοινοβούλιο είχε ανάμεικτες αντιδράσεις στην ανάπτυξη της πολιτικής διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων. Έχει υποστηρίξει σε γενικές γραμμές τον αναβαθμισμένο οργανωτικό ρόλο της EBCGA/Frontex και των άλλων σχετικών οργανισμών της Ένωσης, ζητώντας συχνά την περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου τους καθώς η ΕΕ αντιμετωπίζει τη μεταναστευτική κρίση στη Μεσόγειο. Ενώ η άποψη του Κοινοβουλίου για την ανάπτυξη της EBCGA ήταν σε μεγάλο βαθμό θετική, η στάση της για τα έξυπνα σύνορα ήταν πιο επιφυλακτική. Η αντίδρασή της στην πρόταση της Επιτροπής του 2013 ήταν να εκφράσει επιφυλάξεις σχετικά με την τεράστια τεχνολογική συσσώρευση και μαζική επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που προτείνεται για τα εξωτερικά σύνορα. Επιπλέον, το αναμενόμενο κόστος της τεχνολογίας Smart Borders, σε συνδυασμό με τις αμφιβολίες σχετικά με τα οφέλη της, άφησε το Κοινοβούλιο με ορισμένες ανησυχίες. Στο ψήφισμά του της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 σχετικά με τη δεύτερη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της στρατηγικής για την εσωτερική ασφάλεια, το Κοινοβούλιο δήλωσε ότι «τα νέα συστήματα πληροφορικής στον τομέα της μετανάστευσης και της διαχείρισης των συνόρων, όπως οι πρωτοβουλίες για τα έξυπνα σύνορα, θα πρέπει να αναλυθούν προσεκτικά, ιδίως υπό το πρίσμα των αρχών της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας». Ακολούθησε προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο τον Σεπτέμβριο του 2015, ζητώντας τη θέση τους σχετικά με την πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου στο σύστημα, καθώς και τις απόψεις τους σχετικά με τη συνάφεια της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Απριλίου 2014 σχετικά με την οδηγία για τη διατήρηση δεδομένων (βλέπε σημείο 4.2.8). Στο ψήφισμά του σχετικά με την ετήσια έκθεση για τη λειτουργία του χώρου Σένγκεν[16], το Κοινοβούλιο καλεί τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν διαθέτουν εξωτερικά χερσαία σύνορα, να διασφαλίσουν υψηλό επίπεδο ελέγχου στα εξωτερικά τους σύνορα, διαθέτοντας επαρκείς πόρους μέσω προσωπικού, εξοπλισμού και εμπειρογνωσίας, θεσπίζοντας την απαραίτητη διοίκηση και έλεγχο σε ασφαλείς, εύτακτες και άπταιστα συνοριακές διελεύσεις.

Το Κοινοβούλιο επέμεινε επίσης στην ανάγκη να λαμβάνονται δεόντως υπόψη όλες οι δράσεις στον τομέα αυτό το κεκτημένοτης ΕΕ για τα σύνορα και το άσυλο , καθώς και ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Έτσι, εδώ και αρκετό καιρό, το Κοινοβούλιο ζητεί αξιόπιστες και δίκαιες διαδικασίες και ολιστική προσέγγιση της μετανάστευσης σε επίπεδο ΕΕ[17]. Διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην παρακολούθηση της εφαρμογής και της συμμόρφωσης με το κεκτημένοτου Σένγκεν . Η ομάδα εργασίας για τον έλεγχο Σένγκεν της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο στα σχετικά στάδια της διαδικασίας αξιολόγησης και παρακολούθησης, όπως η τελική έκθεση αξιολόγησης, οι συστάσεις που εγκρίθηκαν και το σχέδιο δράσης.

Όσον αφορά την πανδημία COVID-19, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του του Ιουνίου 2020 σχετικά με την κατάσταση στον χώρο Σένγκεν μετά την έξαρση της νόσου COVID-19,εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο δεν είχε ενημερωθεί. Υπενθύμισε ότι τυχόν προσωρινοί ταξιδιωτικοί περιορισμοί που ισχύουν για όλα τα μη απαραίτητα ταξίδια από τρίτες χώρες στον χώρο Σένγκεν ή οι αποφάσεις για την άρνηση εισόδου στα εξωτερικά σύνορα πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διατάξεις του κώδικα συνόρων Σένγκεν[18].

ΠΗΓΗ ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προηγούμενο άρθροΠιέζει
Επόμενο άρθροΈρευνα

Τελευταία άρθρα

Παραβίαση

Προκαλεί

Διαδήλωση

Προφυλακιστέος

Γενέθλια