GR FR DE ES EN
18.8 C
Athens

Εφημερίδα - Ανθρώπινα Νέα ©

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου, 2021

Η στρατιωτική αδυναμία της Ευρώπης είναι αδικαιολόγητη!

Διαβάστε ακόμη

Είμαι ο μόνος που βαρέθηκε να ακούει το AUKUS να περιγράφεται ως “κάλεσμα αφύπνισης” για την ευρωπαϊκή άμυνα;

Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, το Αφγανιστάν ήταν ένα “κάλεσμα αφύπνισης” για την Ευρώπη. Και πριν από αυτό υπήρχε η Λευκορωσία, η Ουκρανία, και η Συρία… και όμως κάθε φορά – κάθε φορά! Όλοι πατάμε το κουμπί αναβολής και ελπίζουμε ότι ο κόσμος θα μας αφήσει να κοιμηθούμε.

Δεν θα το κάνει. Οι εντάσεις αυξάνονται σε όλο τον κόσμο, οπότε οι διαιρέσεις μας θα συνεχίσουν να μας κάνουν πιο αδύναμους. Οι συνεργάτες μας μας αγνοούν. Οι εχθροί μας μας κακομεταχειρίζονται.

Οι πολίτες μας απελπίζονται από ένα πολιτικό σχέδιο που υπόσχεται στον κόσμο αλλά δεν μπορεί καν να αντιμετωπίσει τις πιο στοιχειώδεις φυσικές απειλές του. Η άρνηση της Ευρώπης να σοβαρολογήσει όσον αφορά την άμυνα είναι γεωπολιτικά αβάσιμη και πολιτικά αδικαιολόγητη.

Απαραίτητα βήματα

Αυτό που πρέπει να μας διδάξει το Αφγανιστάν είναι ότι η συζήτηση γύρω από έναν ευρωπαϊκό στρατό πρέπει να ξεπεράσει τα κλισέ και τους μύθους: οι στρατοί δεν διεξάγουν μόνο πολέμους, αλλά προστατεύουν τους πολίτες και τους συμμάχους μας, τα συμφέροντα και τα ιδανικά μας στο εξωτερικό.

Ένας στρατός της ΕΕ δεν είναι μια φαντασίωση, αλλά μια κοινή λογική απάντηση στις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε ως ευρωπαϊκές χώρες. Δεν είναι ένα άλμα προς το άγνωστο, αλλά μια σειρά συγκεκριμένων μέτρων που γνωρίζουμε ότι πρέπει να λάβουμε για να υπερασπιστούμε την κυριαρχία μας και να προστατευτούμε.

Τι αντιμετώπισαν οι στρατιωτικοί μας τα τελευταία χρόνια;

Πρώτον, θυμηθείτε τη Λιβύη, τώρα πριν από 10 χρόνια, όπου τα μέλη της ΕΕ Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο πρωτοστάτησαν σε μια επέμβαση κατά του δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι και την απειλή που αποτελούσε τόσο κοντά στο έδαφος της ΕΕ. Αν και τα ευρωπαϊκά αεροπλάνα έκαναν τις περισσότερες αεροπορικές επιθέσεις, έγινε αμέσως σαφές ότι δεν είχαν την ικανότητα να συντονίσουν και να συνεχίσουν την όλη επιχείρηση, και έτσι έσυραν τις διστακτικές ΗΠΑ σε ηγετικό ρόλο.

Η αμερικανική εκτίμηση μετά ήταν συντριπτική. Σύμφωνα με τα λόγια του υπουργού Εξωτερικών Ρόμπερτ Γκέιτς, υπήρχε μια «πραγματική πιθανότητα για ένα αμυδρό, αν όχι μελαγχολικό, μέλλον για τη διατλαντική συμμαχία». Μας προειδοποίησαν.

Μια σημαντική αδυναμία ήταν η νοημοσύνη, και 10 χρόνια μετά δεν έχουμε κάνει πραγματική πρόοδο. Πρέπει ακόμη να ενισχύσουμε τις ικανότητες πληροφοριών μας και να βρούμε μια κοινή ανάγνωση των απειλών και των σεναρίων.

Ή όπως το αποκάλεσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην ομιλία της για την κατάσταση της ένωσης: η ΕΕ χρειάζεται το δικό της Κοινό Κέντρο Επίγνωσης της Κατάστασης. Μόνο που μην το “εξετάσεις”, όπως ζήτησε, αλλά κάν’ το!

Στη συνέχεια, σκεφτείτε όλες τις νέες απειλές που αντιμετωπίζουμε με αυξανόμενη κανονικότητα. Πριν από πέντε χρόνια, η ρωσική παρέμβαση στο δημοψήφισμα για το Brexit και στις αμερικανικές εκλογές έδειξε ότι η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο είναι συστημικής καθώς και οικονομικής σημασίας, όχι μόνο η ανησυχία ενός ατόμου ή των επιχειρήσεων, αλλά υπαρξιακή.

Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της αποτελούν πρωταρχικούς στόχους. Αλλά πέντε χρόνια μετά, όπως έδειξαν οι ανησυχίες για τις γερμανικές εκλογές, δεν είμαστε πολύ καλύτερα προετοιμασμένοι ή ενωμένοι από πριν.

ΕΕ πρέπει να κάνει περισσότερα για να αντιμετωπίσει από κοινού τις απειλές και πρέπει να το κάνουμε ειδικά με γνώμονα τις ευρωπαϊκές καταστάσεις και συμφέροντα – αυτό σύμφωνα με το άρθρο 222 της Συνθήκης της Λισαβόνας, το οποίο κατοχυρώνει μια νομική υποχρέωση αλληλεγγύης.

Στη συνέχεια, πρέπει να βελτιώσουμε τη σχέση μεταξύ επιχειρησιακού επιπέδου και πολιτικών, διπλωματικών δράσεων.

Έχουμε ήδη την Eurocorps, μια εμβρυϊκή επιχειρησιακή δύναμη στρατιωτών της ΕΕ σε ένα πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Εξακολουθεί να είναι περιορισμένη – 1.000 στρατιώτες από πέντε δυτικοευρωπαϊκές χώρες συν ορισμένους συνεργάτες, οι οποίο επικεντρώνονται τώρα σε εκπαιδευτικές αποστολές στην Αφρική – αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει τη βάση για μπότες της ΕΕ στο έδαφος όταν και όπου χρειάζεται περισσότερο. Πρέπει να επεκτείνουμε την Eurocorps σε όλα τα μέλη της ΕΕ και να την ενσωματώσουμε στο πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ.

Τέλος, η πρόοδος προς έναν στρατό της ΕΕ είναι ο μόνος τρόπος για να αναζωπυρωθεί το ΝΑΤΟ ως γνήσια εταιρική σχέση και να μεταρρυθμίσει το σε διεθνή οργανισμό ειρήνης και ασφάλειας.

Έχουμε προχωρήσει εδώ και πολύ καιρό πέρα από το “διατλαντικό” -όπως δείχνει το AUKUS περισσότερο από ποτέ- και πρέπει να βρούμε μια ενημερωμένη μορφή του 21ου αιώνα για τον αρχικό του σκοπό.

Το ΝΑΤΟ έχει μέλλον μόνο εάν βασίζεται σε ηπειρωτικά και περιφερειακά μπλοκ, συνδεδεμένα μεταξύ τους γύρω από μια κοινή δέσμευση και ευθύνες.

Τελευταία αλλαγή

Η αδυναμία έχει γίνει ευρωπαϊκή συνήθεια και επικίνδυνη. Όταν η Εσθονία υποφέρει από κυβερνοεπιθέσεις, η Λιθουανία από τον κινεζικό οικονομικό εξαναγκασμό ή η Γαλλία από την ασάφεια των εταίρων μας, κινδυνεύει πραγματικά η σταθερότητα και η κυριαρχία της Ευρώπης.

Η πρόσφατη δήλωση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν καθιστά σαφές με θετική γλώσσα τι είπε ο Ρόμπερτ Γκέιτς αρνητικά: οι ΗΠΑ «αναγνωρίζουν τη σημασία μιας ισχυρότερης και πιο ικανής ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία συμβάλλει θετικά στη διατλαντική και παγκόσμια ασφάλεια και συμπληρώνει το ΝΑΤΟ».

Προς το παρόν, το περιστατικό στο AUKUS αποτελεί πρόσκληση και απειλή: Πάρτε σοβαρά την άμυνα της ΕΕ.

Αυτό θα μας κρατήσει ξύπνιους αυτή τη φορά!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Guy Verhofstadt είναι ευρωβουλευτής του Renew Europe και πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου.

ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι του συγγραφέα, όχι του anea.gr

Τελευταία άρθρα