GR FR DE ES EN
16.9 C
Athens

Εφημερίδα - Ανθρώπινα Νέα ©

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου, 2021

Μεταφορές

Διαβάστε ακόμη

Οι οδηγίες και οι κανονισμοί της ΕΕ έχουν βελτιώσει σημαντικά τα τελευταία χρόνια τα πρότυπα ασφάλειας στις θαλάσσιες μεταφορές. Οι βελτιώσεις προκλήθηκαν ιδίως από τις τρεις νομοθετικές δέσμες μέτρων που εγκρίθηκαν μετά τις καταστροφές του Erika και του Prestige.

Νομική βάση και στόχοι

Ο τίτλος VI, ιδίως το άρθρο 91 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και το άρθρο 100 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) είναι η νομική βάση. Η ασφάλεια στη θάλασσα αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής θαλάσσιων μεταφορών με σκοπό την προστασία των επιβατών, των μελών του πληρώματος, του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων περιοχών. Δεδομένης της παγκόσμιας φύσης των θαλάσσιων μεταφορών, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ) αναπτύσσει ομοιόμορφα διεθνή πρότυπα. Οι κύριες διεθνείς συμφωνίες περιλαμβάνουν τη Διεθνή Σύμβαση για την Πρόληψη της Ρύπανσης από Πλοία (MARPOL), τη Διεθνή Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ζωής στη Θάλασσα (SOLAS) και τη Διεθνή Σύμβαση για τα Πρότυπα Εκπαίδευσης, Πιστοποίησης και Τήρησης Φυλακών ναυτικών (STCW). Μολονότι η ταχεία τροποποίηση του δικαίου της ΕΕ για την ενσωμάτωση αυτών των διεθνών συμφωνιών βάσει του δικαίου αποτελεί μείζονα στόχο της πολιτικής της ΕΕ για τις θαλάσσιες μεταφορές, θεσπίζονται επίσης πρόσθετα μέτρα σε επίπεδο ΕΕ.

Επιτεύγματα
Κατάρτιση και προσόντα

Η οδηγία 94/58/ΕΚ, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με το ελάχιστο επίπεδο εκπαίδευσης των ναυτικών, έδωσε στη σύμβαση STCW του 1978 την πλήρη ισχύ του δικαίου της ΕΕ. Η σύμβαση υποβλήθηκε σε σημαντικές αναθεωρήσεις το 1995, και πάλι το 2010, οι οποίες συνεπάγονται αντίστοιχες αναθεωρήσεις της οδηγίας της ΕΕ, η πιο πρόσφατη έκδοση της οποίας είναι η οδηγία 2012/35/ΕΕ της 21ης Νοεμβρίου 2012. Περιγράφει τους κανόνες σχετικά με τα πρότυπα κατάρτισης και ικανοτήτων για την πιστοποίηση των ναυτικών, καθώς και τη ρυθμιζόμενη εξειδικευμένη κατάρτιση. Η οδηγία ασχολείται επίσης με τις απαιτήσεις των κρατών μελών για την εκπαίδευση των ναυτικών, την επικοινωνία μεταξύ των μελών του πληρώματος και την επαλήθευση των πιστοποιητικών των μελών του πληρώματος (έλεγχος από το κράτος λιμένα). Περιλαμβάνει επίσης ισχυρότερα μέτρα για την καταπολέμηση της δόλιας πιστοποίησης, υψηλότερα πρότυπα φυσικής ικανότητας και επικαιροποιημένη εκπαίδευση στον τομέα της ασφάλειας.

Η οδηγία (ΕΕ) 2017/2397 της 12ης Δεκεμβρίου 2017 σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα και την κατάργηση των οδηγιών 91/672/ΕΟΚ του Συμβουλίου και 96/50/ΕΚ προβλέπει σταδιακή σταδιακή εφαρμογή μεταβατικών μέτρων για την επέκταση των απαιτήσεων επαγγελματικών προσόντων πέραν του επιπέδου των βαρκάρηδες για την κάλυψη όλου του πληρώματος στην εσωτερική ναυσιπλοΐα στην ΕΕ. Η επικαιροποιημένη οδηγία προβλέπει την υποχρέωση των μελών του πληρώματος καταστρώματος και των προσώπων που είναι υπεύθυνα για τις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης να διαθέτουν πιστοποιητικά προσόντων. Οι πλοιάρτες που πλέουν σε επικίνδυνες συνθήκες θα πρέπει να είναι ειδικά εξουσιοδοτημένοι να το πράξουν και θα πρέπει να υποχρεούνται να αποδεικνύουν πρόσθετες ικανότητες. Στις 18 Φεβρουαρίου 2021 η Επιτροπή δημοσίευσε πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της οδηγίας (ΕΕ) 2017/2397 όσον αφορά τα μεταβατικά μέτρα για την αναγνώριση πιστοποιητικών τρίτων χωρών (COM(2021)0071).

Θαλάσσιος εξοπλισμός

Οδηγία 96/98/ΕΚ, της 20ής Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με τον θαλάσσιο εξοπλισμό που αποσκοπεί στη διασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής της σύμβασης SOLAS στον εξοπλισμό εμπορικών πλοίων, καθιστώντας υποχρεωτικά τα ψηφίσματα του ΔΝΟ που απορρέουν από αυτήν. Η οδηγία 2012/32/ΕΕ τροποποίησε την οδηγία 96/98/ΕΚ αντικαθιστώντας το παράρτημα Α για να το προσαρμόσει ώστε να ληφθούν υπόψη οι πλέον πρόσφατες τροποποιήσεις των διεθνών συμβάσεων και των εφαρμοστέων προτύπων δοκιμών. Η οδηγία 2014/90/ΕΕ της 23ης Ιουλίου 2014 για τον θαλάσσιο εξοπλισμό ενίσχυσε την εφαρμογή των σχετικών κανόνων και την παρακολούθηση της τήρησής τους.

Ασφάλεια πλοίων και λιμενικών εγκαταστάσεων

Ο κώδικας ISPS (Διεθνής Ασφάλεια Πλοίων και Λιμενικών Εγκαταστάσεων) εγκρίθηκε σε συνέδριο του ΔΝΟ το 2002, μαζί με τροποποιήσεις άλλων διεθνών συμφωνιών. Στόχος του κώδικα είναι η εξασφάλιση καλύτερης προστασίας των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων. (1) Η απόφαση 2004/106/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση τεμπών για την εισαγωγή στην Κοινότητα ορισμένων νόσων από την Κοινότητα (ΕΕ C 266 της 29.12.2004, σ. 1), όπως έχει αρχικά τεθεί σε εφαρμογή, εγκρίνεται από την επιτροπή για την Η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη θαλάσσια ασφάλεια δρομολογήθηκε στις 24 Ιουνίου 2014 με την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου για την έγκρισή της ως πολιτικού και στρατηγικού μέτρου για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προκλήσεων θαλάσσιας ασφάλειας με τη χρήση όλων των σχετικών διεθνών και εθνικών μέσων.

Ασφάλεια επιβατηγών πλοίων και επιθεώρηση πλοίων

Οι κοινοί κανόνες και τα πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και επιθεώρησης πλοίων και για τις σχετικές δραστηριότητες των ναυτιλιακών διοικήσεων (νηογνώμονες) καθορίστηκαν στην οδηγία 94/57/ΕΚ, της 22ας Νοεμβρίου 1994. Η ασφάλεια των πλοίων που παρέχουν τακτικές συνδέσεις μεταξύ δύο λιμένων της ΕΕ ρυθμίζεται από την οδηγία 2009/45/ΕΚ της 6ης Μαΐου 2009, η οποία ενοποίησε και αναδιατύπωσε τους κανόνες και τα πρότυπα ασφάλειας για τα επιβατηγά πλοία που θεσπίζονται με την οδηγία 98/18/ΕΚ. Η οδηγία 98/41/ΕΚ, της 18ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την νηολόγηση των προσώπων που πλέουν σε επιβατηγά πλοία, κατέστησε δυνατή την αποτελεσματικότερη παρακολούθηση του αριθμού των επιβατών και την αποτελεσματικότερη λειτουργία των επιχειρήσεων διάσωσης σε περίπτωση ατυχήματος. Οι κανόνες σχετικά με τα ελάχιστα προσόντα για τους ναυτικούς επικαιροποιήθηκαν το 2019 βάσει πρότασης της Επιτροπής. Μετά την έγκρισή της από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η οδηγία (ΕΕ) 2019/1159 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα στις 12 Ιουλίου 2019.

Το 2016, η Επιτροπή υπέβαλε τρεις νομοθετικές προτάσεις, οι οποίες ψηφίστηκαν στην ολομέλεια στις 4 Οκτωβρίου 2017 και δημοσιεύθηκαν στις 30 Νοεμβρίου 2017. Η πρώτη από τις προκύπτουσες οδηγίες, η οδηγία (ΕΕ) 2017/2108, της 15ης Νοεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/45/ΕΚ σχετικά με τους κανόνες και τα πρότυπα ασφάλειας για τα επιβατηγά πλοία, επιδίωξε να αποσαφηνίσει και να απλουστεύσει τους κανόνες και τα πρότυπα ασφάλειας για τα επιβατηγά πλοία. ” ιδέα πίσω από την οδηγία ήταν να διευκόλυναν την επικαιροποίηση, την παρακολούθηση και την επιβολή των κανόνων. Οι τροποποιήσεις της προηγούμενης οδηγίας περιελάμβαναν την κατάργηση ασυνεπών και εσφαλμένων αναφορών, την παροχή νέων ορισμών των διαφόρων τύπων πλοίων, την αποσαφήνιση του ορισμού ισοδύναμου υλικού, τον αποκλεισμό πλοίων κάτω των 24 μέτρων και την απλούστευση των ορισμών των θαλάσσιων περιοχών. Η Επιτροπή έχει επίσης δημιουργήσει μια βάση δεδομένων για την αύξηση της διαφάνειας και τη διευκόλυνση της κοινοποίησης εξαιρέσεων, ισοδυναμιών και πρόσθετων μέτρων ασφαλείας. Η δεύτερη οδηγία (ΕΕ) 2017/2109, της 15ης Νοεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/41/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την νηολόγηση των προσώπων που πλέουν σε επιβατηγά πλοία που εκτελούν δρομολόγια προς ή από λιμένες των κρατών μελών της Κοινότητας και της οδηγίας 2010/65/ΕΕ σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής εκθέσεων για τα πλοία που φθάνουν ή/και αναχωρούν από λιμένες των κρατών μελών, επικαιροποίησε και αποσαφήνισε τις υφιστάμενες απαιτήσεις για την καταμέτρηση και την νηολόγηση επιβατών και πληρωμάτων επί επιβατηγών πλοίων. Οι τροποποιήσεις περιελάμβαναν την επικαιροποίηση του ορισμού των «λιμενικών περιοχών» προκειμένου να ενσωματωθούν πληροφορίες σχετικά με την ιθαγένεια των επιβαινόντων και την υποχρέωση των εταιρειών να αποθηκεύουν καταλόγους επιβατών και πληρωμάτων σε εθνικό ενιαίο παράθυρο. Η τρίτη πρόταση οδήγησε στην έκδοση της οδηγίας (ΕΕ) 2017/2110, της 15ης Νοεμβρίου 2017, σχετικά με σύστημα επιθεωρήσεων για την ασφαλή λειτουργία των επιβατηγών πλοίων ro-ro και των ταχύπλοων επιβατηγών πλοίων σε τακτική εξυπηρέτηση, η οποία τροποποίησε την οδηγία 2009/16/ΕΚ και κατάργησε την οδηγία 1999/35/ΕΚ του Συμβουλίου. Αυτό επικαιροποίησε και αποσαφήνισε τις υφιστάμενες απαιτήσεις έρευνας για τα οχηματαγωγά ro-ro και τα ταχύπλοα σκάφη και προέβλεπε ένα σύστημα επιθεωρήσεων πλοίων πριν από την έναρξη τακτικής υπηρεσίας, το οποίο μπορεί να συνδυαστεί με κρατική έρευνα σημαίας σε ετήσια βάση.

Η οδηγία (ΕΕ) 2016/1629, της 14ης Σεπτεμβρίου 2016, για τον καθορισμό τεχνικών απαιτήσεων για τα σκάφη εσωτερικής ναυσιπλοΐας, την τροποποίηση της οδηγίας 2009/100/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2006/87/ΕΚ καθορίζει τους κανόνες για την εσωτερική ναυσιπλοΐα.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2020, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την κατάρτιση προτύπων στον τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας και στην Κεντρική Επιτροπή Ναυσιπλοΐας στον Ρήνο σχετικά με την έγκριση προτύπων σχετικά με τις τεχνικές απαιτήσεις για τα σκάφη εσωτερικής ναυσιπλοΐας.

Ψηφιακά θαλάσσια συστήματα και υπηρεσίες

Η χρήση των ψηφιακών πληροφοριών βελτιώνει την αποτελεσματικότητα, την ελκυστικότητα και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των θαλάσσιων μεταφορών και συμβάλλει στην ενσωμάτωση του τομέα στην ψηφιακή πολυτροπική εφοδιαστική αλυσίδα. Στις 20 Οκτωβρίου 2010, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν την οδηγία 2010/65/ΕΕ σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής εκθέσεων για τα πλοία που φθάνουν ή/και αναχωρούν από λιμένες των κρατών μελών.

Το 2018, η Επιτροπή δημοσίευσε πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού περιβάλλοντος ενιαίας θαλάσσιας ναυσιπλοΐας και την κατάργηση της οδηγίας 2010/65/ΕΕ. Μετά την έγκρισή του από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/1239 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα στις 25 Ιουλίου 2019.

Εξελίξεις μετά τις καταστροφές του Έρικα και του Prestige

Μετά το ναυάγιο των πετρελαιοφόρων Erika και Prestige, το 1999 και το 2002 αντίστοιχα, τα πρότυπα ασφάλειας της ΕΕ για τις θαλάσσιες μεταφορές ενισχύθηκαν για άλλη μια φορά σημαντικά.

1. Erika Ι 

Η οδηγία 2001/105/ΕΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, ενίσχυσε και τυποποίησε τις νομικές διατάξεις που προβλέπονται στην οδηγία 94/57/ΕΚ σχετικά με τους οργανισμούς επιθεώρησης και επιθεώρησης πλοίων (βλέπε προηγούμενο τμήμα). Ειδικότερα, εισήγαγε ένα σύστημα ευθύνης σε περίπτωση αποδεδειγμένης αμέλειας. Η οδηγία 2001/106/ΕΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, κατέστησε υποχρεωτικό τον έλεγχο του κράτους λιμένα για δυνητικά επικίνδυνα πλοία και εισήγαγε μια «μαύρη λίστα» πλοίων στα οποία δεν μπορεί να επιτραπεί η πρόσβαση σε λιμένες της ΕΕ.

Ο κανονισμός (ΕΚ) 417/2002, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, όρισε ένα καθορισμένο χρονοδιάγραμμα για την απόσυρση πετρελαιοφόρων μονού κύτους από την υπηρεσία και την αντικατάστασή τους με ασφαλέστερα σκάφη διπλού κύτους. Μετά την καταστροφή του πετρελαιοφόρου Prestige, εγκρίθηκε αυστηρότερο χρονοδιάγραμμα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 530/2012, της 13ης Ιουνίου 2012, σχετικά με την επιτάχυνση της σταδιακής εισαγωγής πετρελαιοφόρων διπλού κύτους ή ισοδύναμων απαιτήσεων σχεδιασμού για πετρελαιοφόρα μονού κύτους, κατήργησε στη συνέχεια τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. Διευκρίνισε ότι, για τη μεταφορά πετρελαίου βαρέως τύπου, μόνο τα πετρελαιοφόρα διπλού κύτους θα επιτρέπεται να φέρουν τη σημαία κράτους μέλους και απαγόρευσε σε όλα τα πετρελαιοφόρα μονού κύτους, ανεξαρτήτως σημαίας, από λιμένες ή υπεράκτιους τερματικούς σταθμούς ή από την αγκυροβόληση σε περιοχές που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών μελών.

2. Erika II

Η οδηγία 2002/59/ΕΚ, της 27ης Ιουνίου 2002, θέσπισε κοινοτικό σύστημα παρακολούθησης και πληροφόρησης της κυκλοφορίας των πλοίων (SafeSeaNet). Πριν επιτραπεί σε ένα πλοίο να εισέλθει σε λιμένα κράτους μέλους, οι ιδιοκτήτες του είναι υπεύθυνοι για την παροχή ορισμένων πληροφοριών στις αρμόδιες λιμενικές αρχές, ιδίως στην περίπτωση επικίνδυνων ή ρυπογόνων φορτίων. Η οδηγία κατέστησε υποχρεωτικό τα πλοία να είναι εξοπλισμένα με αυτόματα συστήματα αναγνώρισης (AIS) και καταγραφές δεδομένων ταξιδιού (VDRs) ή «μαύρα κουτιά». Οι αρχές των οικείων κρατών μελών έχουν το δικαίωμα να απαγορεύουν στα πλοία να αναχωρούν από λιμένα υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες. (1) Η απόφαση 2004/106/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση ουτενόζας για την εισαγωγή στην Κοινότητα ορισμένων ορισμένων νόσων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2002, για την θέσπιση ρυθμίσεων για την Ο ρόλος του EMSA είναι να παρέχει στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή επιστημονική και τεχνική υποστήριξη και να διασφαλίζει την επιβολή των κανόνων ασφαλείας στις θαλάσσιες μεταφορές. Οι αρμοδιότητές της έχουν διευρυνθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου για να ενσωματώσουν τον έλεγχο της ρύπανσης (επιχειρησιακή βοήθεια κατόπιν αιτήματος των κρατών μελών) και δορυφορικά συστήματα παρακολούθησης. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 100/2013, της 15ης Ιανουαρίου 2013, τροποποίησε τον κανονισμό EMSA, αποσαφηνίζοντας τα βασικά και παρεπόμενα καθήκοντα του EMSA, καθώς και περιγράφοντας λεπτομερώς τον ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσει στη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, με:

Ανάπτυξη και λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δεδομένων και του SafeSeaNet της ΕΕ για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πλοίων μεγάλης εμβέλειας (LRIT)·
Παροχή σχετικών δεδομένων εντοπισμού θέσης σκαφών και παρατήρησης της Γης στις αρμόδιες εθνικές αρχές και στους σχετικούς φορείς της ΕΕ· και
Παροχή επιχειρησιακής στήριξης στα κράτη μέλη όσον αφορά έρευνες που σχετίζονται με σοβαρά θύματα.

3. Η τρίτη δέσμη μέτρων για την ασφάλεια στη θάλασσα και ο έλεγχος του κράτους λιμένα

Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατέληξαν σε συμφωνία τον Δεκέμβριο του 2008 σχετικά με τρίτη νομοθετική δέσμη που περιλαμβάνει δύο κανονισμούς και έξι οδηγίες:

αναδιατύπωση της οδηγίας για τον έλεγχο του κράτους λιμένα(οδηγία 2009/16/ΕΚ της 23ης Απριλίου 2009) για τη διασφάλιση συχνότερων και αποτελεσματικότερων επιθεωρήσεων στο πλαίσιο νέων μηχανισμών παρακολούθησης που συνδέονται με δυνητικούς κινδύνους, με αποτέλεσμα να πραγματοποιείται η διαδικασία, τα μέσα και οι εργασίες που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το μνημόνιο συνεννόησης του Παρισιού στον τομέα εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ·
οδηγία 2009/21/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με τις απαιτήσεις του κράτους σημαίας, η οποία επέτρεψε την αποτελεσματικότερη παρακολούθηση της συμμόρφωσης των πλοίων που φέρουν σημαία κράτους μέλους·
Οδηγία 2009/17/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, για την τροποποίηση της οδηγίας για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος παρακολούθησης και πληροφόρησης της κυκλοφορίας των πλοίων (SafeSeaNet), με στόχο τη βελτίωση των νομικών συνθηκών-πλαισίων σχετικά με τους τόπους καταφυγίου για τα πλοία που βρίσκονται σε κίνδυνο και την περαιτέρω ανάπτυξη του SafeSeaNet·
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 391/2009 και η οδηγία 2009/15/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, καθιέρωσαν κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και επιθεώρησης πλοίων και αποσκοπούσαν στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου συστήματος παρακολούθησης της ποιότητας για την εξάλειψη των υπόλοιπων ατελειών στις διαδικασίες επιθεώρησης και πιστοποίησης για τον παγκόσμιο στόλο·
Η οδηγία 2009/18/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, για τη θέσπιση των θεμελιωδών αρχών που διέπουν τη διερεύνηση ατυχημάτων στις θαλάσσιες μεταφορές, καθορίζει τις τυποποιημένες αρχές για τις έρευνες στη θάλασσα ναυτικών ατυχημάτων και συμβάντων στα οποία εμπλέκονται σκάφη που φέρουν σημαία κράτους μέλους της ΕΕ και συμβαίνουν στα χωρικά ύδατα ή στα εσωτερικά ύδατα κράτους μέλους. Η οδηγία καθιέρωσε επίσης ένα σύστημα συγκέντρωσης πορισμάτων, γνωστό ως «πλαίσιο μόνιμης συνεργασίας», μεταξύ του EMSA, της Επιτροπής και των κρατών μελών·
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων επιβατών στη θάλασσα σε περίπτωση ατυχήματος (βάσει της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο του 2002)·
Η οδηγία 2009/20/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, καθορίζει τις απαιτήσεις ελέγχου του κράτους λιμένα όσον αφορά τα πιστοποιητικά ασφάλισης των ναυπηγών έναντι ναυτιλιακών απαιτήσεων (με την επιφύλαξη περιορισμού βάσει της σύμβασης του 1976 για τον περιορισμό της ευθύνης για θαλάσσιες αξιώσεις, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο του 1996).

Αντιμετώπιση της κρίσης COVID-19

Μετά την έξαρση της νόσου COVID-19, ελήφθησαν διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζει ο ναυτιλιακός τομέας:

Στις 8 Απριλίου 2020, οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την προστασία της υγείας, του επαναπατρισμού και των ταξιδιωτικών ρυθμίσεων για τους ναυτικούς, τους επιβάτες και άλλα πρόσωπα επί των πλοίων, καλώντας τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν ένα δίκτυο λιμένων για ταχείες αλλαγές στο πλήρωμα·
Κανονισμός (ΕΕ) 2020/698 της 25ης Μαΐου 2020 για τον καθορισμό ειδικών και προσωρινών μέτρων ενόψει της επιδημίας COVID‐19 σχετικά με την ανανέωση ή την επέκταση ορισμένων πιστοποιητικών, αδειών και αδειών και την αναβολή ορισμένων περιοδικών ελέγχων και περιοδικής κατάρτισης σε ορισμένους τομείς της νομοθεσίας για τις μεταφορές. Υπό το πρίσμα της κατάστασης της υγείας, ο εν λόγω κανονισμός τροποποιήθηκε περαιτέρω τον Φεβρουάριο του 2021( κανονισμός (ΕΕ) 2021/267), προκειμένου να καταστεί δυνατή η διατήρηση της ισχύος των εγγράφων που λήγουν μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 2020 και της 30ής Ιουνίου 2021 για άλλους 10 μήνες.
Κανονισμός (ΕΕ) 2020/697, της 25ης Μαΐου 2020, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2017/352, ώστε να μπορεί ο διαχειριστικός φορέας λιμένα ή η αρμόδια αρχή να παρέχει ευελιξία όσον αφορά την επιβολή τελών λιμενικής υποδομής στο πλαίσιο της επιδημίας COVID-19.
Για την αντιμετώπιση του κινδύνου σοβαρής οικονομικής ύφεσης, η Επιτροπή δημοσίευσε προσωρινό πλαίσιο για τα μέτρα κρατικών ενισχύσεων C/2020/1863 (επικαιροποιήθηκε αρκετές φορές για να ληφθεί υπόψη η εξελισσόμενη κατάσταση), το οποίο επιτρέπει στις χώρες της ΕΕ να παρέχουν βοήθεια στις εταιρείες, πέραν των δυνατοτήτων που διατίθενται βάσει των ισχυόντων κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις. Στη συνέχεια, τα κράτη μέλη πρότειναν ορισμένα μέτρα σε επίπεδο οικονομίας και ορισμένα τομεακά μέτρα.
Ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες για την ασφάλεια στη θάλασσα και έχει εργαστεί για την επίτευξη προόδου σε αυτόν τον τομέα. Οι δύο δέσμες μέτρων για την ασφάλεια στη θάλασσα της Erika έλαβαν την υποστήριξη του Κοινοβουλίου, το οποίο συνέβαλε στην ταχεία σύναψή τους και εξασφάλισε βελτιώσεις στις αρχικές προτάσεις. Το Κοινοβούλιο ζητεί επίσης μια υπηρεσία ευρωπαϊκής ακτοφυλακής, για την πιλοτική εφαρμογή σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες και δύσκολες περιοχές, καθώς και για σαφή λήψη αποφάσεων έκτακτης ανάγκης και ηγετική θέση στα κράτη μέλη (ιδίως όσον αφορά την υποχρεωτική κατανομή ενός τόπου καταφυγίου ή λιμένα έκτακτης ανάγκης).

Στο πλαίσιο της αναθεώρησης της οδηγίας για το κοινοτικό σύστημα παρακολούθησης και πληροφόρησης της κυκλοφορίας των πλοίων (SafeSeaNet), το Κοινοβούλιο εξασφάλισε ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ορίσουν κατάλληλη αρχή για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τον τρόπο πρόληψης των ναυαγίων και σχετικά με το ποιος λιμένας θα πρέπει να φιλοξενεί πλοίο που χρήζει συνδρομής.

Ένα νομικό πλαίσιο για τους λιμένες έκτακτης ανάγκης, το οποίο το Κοινοβούλιο είχε ήδη ζητήσει επανειλημμένα, αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη βελτίωση της ασφάλειας των θαλάσσιων μεταφορών. Συνεπώς, το Κοινοβούλιο υπήρξε η κινητήρια δύναμη πίσω από τις σημαντικές βελτιώσεις που έγιναν στην ασφάλεια στη θάλασσα, από την πρώτη έως την τρίτη δέσμη μέτρων για την ασφάλεια στη θάλασσα (ιδίως μέσω των εργασιών της προσωρινής επιτροπής MARE το 2004).

Στο ψήφισμά του για τον EMSA, το Κοινοβούλιο ζητεί την επέκταση των δραστηριοτήτων του Οργανισμού. Συνέστησε συγκεκριμένα ότι τα συστήματά της παρακολούθησης της κυκλοφορίας θα μπορούσαν να συμβάλουν σε έναν ευρωπαϊκό θαλάσσιο χώρο χωρίς εμπόδια, ο οποίος θα επέτρεπε τη θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων και επιβατών μεταξύ των κρατών μελών χωρίς περισσότερες διατυπώσεις από ό,τι για τις οδικές μεταφορές. Με την έγκριση, από κοινού με το Συμβούλιο, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.

ΠΗΓΗ ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προηγούμενο άρθροΠυρκαγιά
Επόμενο άρθροΠρόσθετη

Τελευταία άρθρα

Αναμετρήσεις

Φωτιά

Φλερτάρει

Μονοκλωνικά